-

لطفا جهت مشاهده نمرات میان ترم خود به بخش نمرات مراجعه نمایید.

بدون نظر

هزینه‌های هنگفت یک صنعت از رده خارج بر دوش ۷۰ میلیون ایرانی

بدون نظر

این مقاله در خبرآنلاین، ایران اکونومیست ، ایران جیب و یکی دو روزنامه اقتصادی دیگر به چاپ رسیده است. لینک خبر:

http://www.khabaronline.ir/detail/329058/Economy/industry

http://www.iranjib.ir/shownews/2543/%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B9-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/

سابقه خودرو سازی در ایران، به بیش از ۵۰ سال قبل باز‌می گردد. از آن روز‌ها که هیلمن هانتر محصول یک خودرو‌ساز ورشکسته بریتانیایی با نام پیکان مهمان جاده‌های ایران شد، تا امروز که خودروسازان کشورمان انواع و اقسام خودرو‌های به روزِ(!) چینی و غیر چینی را برای فروش به «خلق‌ا… مجبور» مونتاژ می کنند، خودرو شده است بخشی از آنچه هر خانواده ایرانی برای بدست آوردنش تلاش می‌کند. بدون شک هر ایرانی حداقل یک بار سوار بر خودرو‌های وطنی شده است. در این اما مقاله تلاش می گردد آثاری که ایجاد انحصار به بهانه حمایت از تولید داخلی خودرو بر ملت تحمیل نموده مورد بررسی قرار گیرد.

در سال‌های ابتدایی دهه ۷۰شمسی، واردات انواع خودرو به کشور سیر صعودی گرفته بود و بازار خودرو کشورمان محلی شده بود برای رقابت تازه وارد‌هایی از کره و با سابقه‌هایی از ژاپن و آلمان. آن روز‌هاخودروسازان کره‌ای در بازار ایران ناشناخته بودند و اولین روزهای حضورشان را تجربه می کردند. ایران خودرو با پیکان یک میلیون و هشتصد هزار تومانی عملاً حریف خودرو‌های جدید کره‌ای با قیمتی حدود ۲ میلیون تومان نمی شد و وضعیت تولید و فروش اسفناک بود. سایپا در جستجوی خودرویی برای مونتاژ بود و میان رنو فرانسه و کیای کره جنوبی دو دل بود و پارس خودرو نیسان پاترول و رنو۵ را جسته گریخته مونتاژ می کرد. آنچه در صنعت خودرو کشور رخ می‌داد شرایط سخت رقابت بود و خودروسازانی که گاه حتی صحبت از توقف تولیدشان به گوش می رسید. راه حل آن روز و نسخه‌ای که دولت برای پایان دادن به شرایط بحرانی صنعت خودرو آن روزها پیچید این بود ساده‌ترین و بدترین راه بود: «بستن مرز‌ها در جهت تقویت تولید داخلی».

این تصمیم موهبتی بود برای خودرو سازان. به نظر می رسید در برابر این تصمیم گزینه دیگر شاید تنها و تنها تعطیلی بود! البته شاید. برای دوندگانی که حوصله رقابت با سایرین را ندارند دو راه بیشتر وجود ندارد. یا حذف رقبا به روش‌های غیر ورزشی و یا عدم شرکت در مسابقه. خودروسازان با کمک دولت راه نخست را انتخاب کردند چرا که حوصله رقابت نداشتند. چرا که بدون شک بردن در مسابقه تک نفره، خیلی ساده تر از تمرین و ممارست برای پیروزی بر رقباست! صنایع بعد از جنگ نیاز به کمک داشتند، نیاز به مرمت داشتند اما شاید راهش خالی کردن میدان از رقبا و بستن مرز‌ها نبود.

ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم با آن همه بحران‌های سیاسی و اقتصادی کشنده را به خاطر بیاورید. بدون شک ایران آن روز‌ها شرایطی بدتر از ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم نداشت. ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم صدمات فراوانی دید و در اواخر جنگ به چنان وضعی دچار شد که بسیاری از تحلیل‌گران در توصیف آن، عبارت «به کلی ویران شده» را به کار بردند. اما در نهایت پس از سال‌ها توانست حتی به اقتصاد دوم جهان تبدیل گردد و به طور مثال تویوتا در رقابت با سایر خودروسازان دنیا آن شد که امروز می بینیم: «معیار کیفیت در صنعت خودرو سازی» و ایران خودرو در بازار بدون رقیب صنعت خودرو  ایران با تولید خودرو‌های از رده خارج به جایی رسید که با تحریم‌ها، حتی برخی از محصولات پر تیراژش عملا از چرخه تولید خارج گردید و بیش از ۲۰ سال است که مردم مجبورند به بهانه حمایت از خودروسازی که در مقایسه با صنعت جهانی روز به روز عقب مانده تر می شود خودروهایی را خریداری کنند که تقریبا با این قیمت‌ها هیچ خریدار دیگری در هیچ جای دیگر دنیا نخواهد داشت.

 روز‌هایی بود که صنعت خودرو ایران فاصله‌ چندان زیادی حتی با کره جنوبی هم نداشت و امروز به واسطه سیاست‌های غلط، چین که برخی از خودروسازهایش بعد از سال ۲۰۰۰ تاسیس شده‌اند به دنبال شریک تجاری در صنعت خودرو ایران می گردند و جالب تر اینکه خود چینی‌ها در کشورشان محصولات مونتاژی شرکت‌های بزرگ خودرو ساز دنیا را استفاده می کنند. و نکته جالب تر اینکه در دهه ۸۰ شمسی و پس از آزادسازی واردات خودرو تعرفه‌ها چنان تعیین گردید که همچنان خیال خودروسازان راحت باشد. بیشتربه شوخی شبیه است تعرفه واردات ۱۰۰ درصدی و گاه ۱۴۰ درصدی و نتیجه جالبتر این تصمیمات آن شده که امروز بسیاری خودرو‌های بسیار معمولی مردم سایر نقاط جهان را خودرو لوکس می نامند!!! بگذریم!

آنچه بابت سیاست‌های غلط در حوزه صنعت خودرو بر مردم ایران گذشت تنها محدود شدن انتخاب‌ها به واسطه بستن مرز‌ها نبود. عدم رشد صنعت خودروسازی کشور در مقایسه با آنچه در دنیا رخ داد منجر به پرداخت غیر مستقیم هزینه‌های هنگفتی شد که مردم ایران احتمالا همچنان باید سال‌های سال بابت این همه حمایت بی جا بپردازند. آمار نگران کننده تصادفات جاده‌ای، مصرف بالای سوخت، هزینه‌های هنگفت تعمیر و نگهداری خودر‌و‌های بی کیفیت تولید داخل، آلودگی هوا و سطح نگران کننده آلاینده‌ها در شهر‌های بزرگ و بسیاری از مسائل دیگر فقط بخشی از آن هزینه‌هایی است که صنعت خودروی کشور بابت تولید خودرو‌های از رده خارج به جامعه تحمیل می‌نماید.

نگاهی به آمار شاید تلنگری باشد به مدیرانی که ظاهرا باز هم می خواهند مسیر پر اشتباه گذشته را به بهانه حمایت بی قید و شرط از خودروسازان ادامه دهند. بر اساس آمار انجمن خودروسازان ایران طی ۱۰ سال  (۱۳۸۱ تا ۱۳۹۱) مجموع تولید خودرو‌های سواری و وانت در کشور بیش از ۱۱ میلیون خودرو بوده است. بدون شک این ۱۱ میلیون خودرو به علاوه حدود یک میلیون پیکان تولیدی طی دهه ۷۰ موجبات مصرف بی رویه سوخت را رقم زدند.

مصرف بالای سوخت در خودرو‌های تولید داخل در مقایسه با آنچه در خودرو‌های روز دنیا رخ می دهد خود گویای همه چیز است. یک پژو پارس تولید داخل بر اساس اظهار کارخانه در سیکل ترکیبی حدود ۹ لیتر بنزین مصرف می کند و حدود ۱۰۰ اسب بخار تحویل مصرف کننده‌اش می‌دهد. در حالی که یک خودرو روز دنیا در همین کلاس مثل هوندا سیویک در هر سیکل ترکیبی حدود ۶٫۵ لیتر بنزین مصرف می کند و ۱۳۵ اسب بخار تحویل صاحبش می‌دهد. این یعنی بهره‌وری تقریبا دو برابری هوندا در برابر یک پژوپارس با تکنولوژی حدودا دو دهه پیش! سطح آلاینده‌های خروجی از اگزوز این دو را اصلا در نظر نمی گیرم! راحتی‌شان را با هم مقایسه نمی کنم و البته ایمنی آنها را فراموش می کنم! فقط در خصوص مصرف بنزین این دو خودرو و با یک محاسبه ساده سر انگشتی و با فرض تنها ۲ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر بهره‌وری بیشتر در مصرف سوخت، و همچنین با تصور اینکه به طور متوسط هر خودرو سالانه ۲۰ هزار کیلومتر مسافت را طی می کند، به رقم ۴۰۰ لیتر صرفه‌جویی سالانه در مصرف بنزین به ازا هر خودرو می رسیم! با در نظر گرفتن ۱۱ میلیون خودرو خودروی از رده خارجی که طی این سالها در کشور تولید گردید به رقم ۰۰۰/۰۰۰/۴۰۰/۴ لیتر صرفه جویی بنزین در سال می رسیم که تقریبا معادل ۴۴۰۰ میلیارد تومان صرفه جویی در سال است.

شاید بگویید تمام خودرو‌های ساخت داخل هم از رده خارج نبوده‌اند. مزدا، سوزوکی، رنو و … نیز در کشور تولید شده اند اما نکته اساسی این است که چند درصد از کل تولید خودرو کشور به این خودرو‌ها اختصاص یافته است؟ ضمن اینکه رقم تولید بیش از ۱۱ میلیون بوده است که اضافه آن به خاطر همین موضوع کسر گردیده و نکته مهم‌تر اینکه اختلاف مصرف پیکان و وانت پیکان با مشابه‌های به روزشان خیلی بیش از ۲ لیتر مصرف است. نکته جالب تر اینکه این رقم کفاف حدود ۲ماه و نیم مصرف بنزین کشور را می‌دهد. و عملا آنچه صنعت خودروسازی کشور با شرایط فعلی به جامعه تحمیل نموده است مصرف بیش از ۴ میلیارد لیتر بنزین در سال است.

اما این ۴ میلیارد لیتر بنزین همه آنچه این مردم بابت پیشرفت خودروسازان داخلی پرداخته‌اند نیست. خودروسازانی که شاید توان رقابت با محصولات ۱۰ سال پیش صنعت خودرو جهان را هم ندارند، چه رسد به خودرو‌های روز دنیا و مستاصل از رقابت،  خودرو‌های معمولی سایرین را لوکس می نامند. بله برادر اگر تو همچنان تولید کننده تلوزیون سیاه سفید باشی، تلوزیون‌های معمولی پلاسما برایت فوق لوکس هستند! اصلا تقصیر سایرین است که اینقدر دنبال پیشرفتند. دولت آلمان هم اگر مرزهایش را بسته بود الان بنز هنوز خودرو‌های ۴۰ سال پیش را تولید می کرد!

ارقام نگران کننده حوادث جاده‌ای بخش دیگری از آن چیزی است که صنعت خودرو کشور به جامعه تحمیل نمود و امروز تازه با فشار‌های پلیس و با اجباری شدن نصب ABS و ایربگ به رقمی حدود ۲۰ هزار کشته در سال رسیده‌ایم. راستی جان هر انسان چقدر ارزش دارد؟ جوانی که دولت تا رسیدنش به سن ۳۰ سالگی هزینه‌های فراوان نموده است با مرگش چقدر به جامعه ضرر خواهد رساند؟ ۱۰۰ میلیون؟ ۲۰۰ میلیون؟ چقدر؟ اصلا قابل ارزش گذاری است؟؟؟

فقط به این نکته توجه کنید که اگربه واسطه تولید خودرو‌های به روز، رقابتی که بر سر ستاره‌های ایمنی در میان خودروسازان جهان رخ داده در ایران شکل گرفته بود، چند درصد از آمار تلفات جاده‌ای کاسته می‌شد؟ حتی اگر فقط و فقط ۱۵ درصد کاهش تلفات داشتیم یعنی سالانه حدود ۳۰۰۰ فوت کمتر، با در نظر گرفتن ۲۰۰ میلیون تومان ضرر به جامعه به ازا مرگ هر انسان (که البته مبلغ فوق العاده کمی است) به مبلغ سالانه ۶۰۰ میلیارد تومان صرفه جویی می رسیم! قابل تامل است. نه؟

راستی فکر می کنید چند درصد از آلودگی هوای امروز کلان شهر‌های کشور مرهون زحمات دوستان خودروساز کشور است؟ من اصلا فرض می کنم خودرو‌های تولیدی دوستان آلایندگی‌اش فرقی با خودرو‌های روز دنیا ندارد. اما همان چهار میلیارد و چهارصد لیتر بنزینی که این خودرو‌ها در سال اضافه تر مصرف می کنند هزینه اجتماعی هنگفتی بر محیط زیست خواهد داشت. حتی اگر فرض کنیم هر لیتر بنزین فقط ۱۰ تومان هزینه اجتماعی و آثار مخرب بر محیط زیست داشته باشد به رقم ۴۴ میلیارد تومان در سال می رسیم و این تنها بابت همان ۲ لیتر مصرف بیشتر سوخت است نه تکنولوژی از رده خارج خودرو‌های دوستان! و به تمام این هزینه‌ها اضافه کنید هزینه‌های قطعات یدکی و کیفیت پایین ساخت و آرامش و راحتی مردم و ده‌ها مورد دیگر و آنوقت متوجه می شوید چه هزینه هنگفتی این صنعت بی رقیب بر این ملت تحمیل نموده است.

بله برادر! حمایتِ بدون استراتژی مشخص از این صنعت شاید به ظاهر توان تولید خودرو در کشور را از منظر کمی رشد داد و به بیش از یک میلیون خودرو در سال رساند اما انچه در عمل رخ داد هزینه‌های هنگفتی بود که جامعه بابت عدم پیشرفت تکنولوژیک این صنعت بی رقیب و انحصاری پرداختند. و انصافا مدیر بنده خدا حق دارد بگوید «چرا باید خط تولید وانت پیکان را متوقف کنیم؟ تا وقتی که مردم می خرند توقف چرا؟» به راستی در این بازار بی رقیب، جز وانت پیکان با تکنولوژی ۴ دهه پیش چه بخرند این مردم؟ و بی شک اگر تا ۱۰۰ سال دیگر هم شرایط مرز‌ها و رقابت صنعت خودرو سازی این چنین باشد وانت پیکان با همین شکل و تکنولوژی همچنان تولید خواهد شد. اصلا دلیلی برای عدم تولیدش نیست. و انصافاً دست آنها که شرایط صنعت خودرو را این چنین رقم زدند درد نکند. آنها با استراتژی غلط‌شان و با یک محاسبه سر انگشتی سالانه بیش از ۵۰۰۰ میلیارد تومان هزینه به این مردم و جامعه تحمیل نمودند.

بله برادر من! امروز عملا ۲ راه وجود دارد. یا روند اشتباه ۲۰ سال گذشته برای ۲۰ سال دیگر و ادامه انحصار کشنده فعلی و عقب ماندن از خودروسازان دنیا تا جایی که شاید دیگر امکان جبرانش نباشد و یا ایجاد فضایی رقابتی که بدون شک موجب پیشرف خواهد شد. هر چند امروز هم فاصله صنعت خودرومان با بیش از ۵۰ سال سابقه با خودروسازان جهان قابل تامل است. بخش اعظمی از این عقب ماندگی بی شک به دلیل حمایت‌های بی دلیل دولت از این صنعت بوده است و بس! شاید بهتر باشد نترسیم از شکست که پیروزی در مسابقه‌ای که هیچ شرکت کننده دیگری جز ما ندارد حتمی است.

احسان جوانمردی


معرفی کتاب

بدون نظر

با سلام خدمت دوستان گرامی، کتاب آموزش کاربردی میکروسافت پراجکت ۲۰۱۳ تالیف مهندس سروش‌نیا به تازگی چاپ گردیده است. جهت تهیه می توانید به موسسه مدیریت صنعتی یا کتاب فروشی محمدی مراجعه نمایید. لینک زیر معرفی کتاب می باشد.

Project (586.8 KiB)


درس‌هایی از اقتصاد

بدون نظر

یک بیمار دیابتی را در نظر بگیرید که تصادف شدیدی کرده است. تیم امداد بر بالین او حاضر می شوند. اگر به او سرم تزریق کنند به دلیل بهم خوردن تعادل شیمیایی خون به کما می رود و جانش به خطر می افتد. اگر به او سرم تزریق نکنند هم به دلیل افت فشار خون و خونریزی خطر مرگ حتمی است.

رکود تورمی در اقتصاد یک چنین وضعیتی است. همانطور که بیمار دیابتی در چنین شرایطی نیازمند درمان ویژه ای است، برون رفت از شرایط رکود تورمی هم مشکل ، پیچیده و نیازمند تیم متخصص و با تجربه و اقدامات اورژانسی است.

حسن روحانی در آستانه صدمین روز ریاست جمهوری خود است. پیروزی وی با شعار میانه روی و اعتدال ، دریچه خوشبینی و امید را به روی فعالان اقتصادی ایران گشود. در آنسوی مرزها نیز چراغ سبز و لبخندهای دیپلماتیک سران کشورهای جهان مزید بر خوشبینی های داخلی شد. از نظر فعالان اقتصادی این یعنی تنش زدایی نسبی و تقویت فضای آرامش اقتصادی – سیاسی. تیم اقتصادی و دیپلماتیک کار خود را در حالی شروع کرده اند که تورم به مرز ۴۰% نزدیک می شود. رکود هم نیازی به سنجیدن ندارد، همه بر این باورند که این روزها «کسی نه می خرد و نه می فروشد».

برای نمونه حسام عقبایی – رئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران – به ایسنا گفته: تابستان امسال خرید و فروش مسکن خاموش بود و در برخی نقاط تهران نیز قیمت مسکن کاهش داشته. به زبان آماری، رشد اقتصادی ایران به منفی ۵.۵% رسیده. یعنی با وجود افزایش جمعیت و تورم، ۵.۵% از فعالیتهای اقتصادی که سال گذشته جریان داشت، امسال خشکیده اند.

با وجود سیگنالهای روانی نسبتا مثبت در داخل و خارج، چرا این وضعیت نابهنجار همچنان ادامه دارد؟ این اعداد ناامید کننده از کجا سرچشمه می گیرند؟

محمود احمدی نژاد با شعار مبارزه با فساد و رسیدگی به طبقات فقیرجامعه به قدرت رسید. مخاطب او در سیاست داخلی و خارجی اش هم طبقات کم درآمد بودند.

او گفت پول نفت را بر سر سفره مردم می آورد و رویه ای رابین هودی در اقتصاد را پیشه کرد. او هیچ علاقه ای نداشت به نقش کارآفرینان و سرمایه گذاران در اقتصاد توجه کند و دلیل آن هم واضح است اوج گیری قیمت جهانی نفت و سرازیر شدن پول به خزانه.

در آمد نفتی دولت های اول و دوم احمدی نژاد آنقدر بود که دولت نفسش از جای گرم برآید و در داخل و خارج ترکتازی کند. آمار اوپک نشان میدهد که دولتهای اول و دوم احمدی نژاد نزدیک به ۵۷ % از کل درآمد نفتی بعد از انقلاب را داشته است. اما خیلی زود یکی از کهنه دردهای اقتصاد ایران چهره تیم اقتصادی دولت را در هم کشید.

دلار داریم، زیاد هم داریم ولی ریال نه. با دلار هم که نمی شود طلب پیمانکاران را داد. نمی شود حقوق معلم و کارمند را پرداخت. ازهمین رو دولت دست به اقدام خطرناکی زد: چاپ اسکناس. نتیجه: تورم.

واکنش دولت در گام بعدی از یک سو دستکاری در آمار اقتصادی، محرمانه کردن (بخوانیم پنهان کاری) موجودی ذخایر ارزی بود و از سوی دیگر با بازکردن در گمرک و واردات بی مهابا تلاش کرد لنگری بر تورم فزاینده بیندازد. مثلا در سال ۸۸ واردات ایران از چین جهش ۴۷ درصدی داشت. با وجود هشدارهای پیاپی نسبت به تراز بازرگانی منفی با همه دنیا، واردات کشور به ۷۰ و ۸۰ میلیارد دلار در سال رسید. بدین ترتیب جامعه و خانوار ایرانی در یک خلسه کاذب مصرف گرایی قرار گرفت، سرمایه ها بیش از پیش از تولید به واردات منحرف شد و مردم که با آمپول واردات بی حس شده بودند درد رکود و تورم را کمتر از آنچه که بود حس می کردند. این واردات گسترده یک هدف استراتژیک دیگر هم داشت. عمده واردات از کشورهای متحد ایران انجام می شد. یعنی چین و هند و تا حدودی روسیه و برخی قدرتهای نوظهور اقتصادی مثل برزیل. دولت احمدی نژاد از این تراز منفی به عنوان اهرمی برای تشویق متحدانش استفاده می کرد. یعنی کشورهای متحد تشویق می شدند در مساله هسته‌ای ایران به صبر و حوصله و کش دادن ماجرا تمایل نشان دهند.

 اما این آتش به خرمن خزانه زدن هم دوامی نداشت. قطعنامه های پیاپی سازمان ملل و تحریمهای پی در پی از بیرون و بی ثباتی و بی برنامگی از درون، کم کم رمق اقتصاد نشئه از دلار را برید. دولت ناچار به تخفیف در بهای نفت شد و پول نفت در خارج کشور گیر کرد.

در روزهای پس از انتخابات نرخ ارز اندکی کاسته شد. پس از سفر رییس جمهور روحانی به نیویورک نشانه های مثبت دیگری نیز همچون نامه نگاری با رییس جمهور ایالات متحده ، آزادی زندانیان سیاسی و … نرخ سکه و ارز را کاهش داده است. در واقع انتظار عمومی از کاهش قیمت، مردم را بر آن داشته تا بخشی از پس اندازهای خانگی خود را از دلار و سکه به ریال بازگردانند. با وجود تقویت پول ملی قیمت کالا همچنان صعودی است. واقعیت تلخ این است که این سقوط هم مانند صعودش نفعی برای مجموعه نظام اقتصادی ندارد. اقتصاد بیش از هر چیز به ثبات و امکان برنامه ریزی بلند مدت نیاز دارد. کاهش قیمت ارز آنهم تند و ناگهانی هیچ خیری برای صادرات کشور ندارد. و هیچ کس را به سرمایه گذاری در ایران نیز تشویق نخواهد کرد.

دولت برای پرداخت یارانه ها با کسری روبروست. علی طیب نیا، وزیر اقتصاد در مراسمی در بانک سپه گفته امیدوار است تا آخر سال یکصدهزارمیلیارد تومان درآمد وصول شود، اما برای هزینه های ضروری و جاری دولت به ۱۲۸ هزار میلیارد تومان نیاز است. این یعنی اگر دولت حتی یک ریال به پیمانکاران نپردازد با ۲۸ هزار میلیارد ریال کسری روبروست. حالا به مبلغ بالا ۴۲هزار میلیارد تومان کسری تراز مالی هدفمندی یارانه را هم بیفزایید. در حالی که منابع مالی دولت از محل گران کردن حامل های انرژی تنها ۲۸ هزار میلیارد تومان است.

این کسری باید از جایی تامین شود. حذف سه دهک پردرآمد از یارانه نیز تنها روی کاغذ جواب میدهد. در نظام بی سر و سامان اقتصاد ایران کسی به درآمد های واقعی مردم دسترسی ندارد و بخش بزرگی از اقتصاد ایران عملا «اقتصاد زیرزمینی» است.

در کوتاه مدت آنچه ظاهرا دغدغه اصلی دولت است تامین بودجه یارانه‌هاست که ماهانه به ۳۵۰۰ میلیارد تومان بالغ می‌‌‌گردد. سخنگویان دولت می‌گویند که کاهش درآمدهای نفتی تامین بودجه یارانه‌ها را با دشواری مواجه ساخته است. به همین علت برای تداوم پرداخت یارانه‌ها باید دهک‌های بالایی از دریافت آن محروم شوند.

در باره رویکرد حذف دهک‌های بالایی، که بنظر می‌رسد طرفداران جدی در دولت، و حالا حتی در مجلس، داشته باشد چند دلیل عمده را می‌شود ارائه داد که چنین رویکردی را نامطلوب ارزیابی می‌کند:

یکم، همان استدلالی که توسط دست‌اندرکاران ارائه می‌شود و آن اینکه تعیین خانوارهایی که در سه دهک بالایی جای می‌گیرند، اگر نه غیرممکن، امری بسیار دشوار است. در اقتصاد ایران که در آن بخش غیررسمی بسیار بزرگ است و بسیاری از شهروندان شاغل، اساسا اظهارنامه مالیاتی ارائه نمی‌کنند، سطح واقعی درآمدها برای سیستم مالیاتی مشخص نیست و هیچ راهکار عملی که بتواند این دهک‌ها را مشخص کند وجود ندارد.

و دوم، حتی اگر دولت بتواند در کوتاه مدت به چنین هدفی نائل آید و سه دهک بالایی را شناسایی و از دریافت یارانه‌ محروم کند، با چنین اقدامی به ایجاد شکاف در جامعه دامن خواهد زد. تجربه سیستم‌های رفاهی نشان می‌دهد که در جوامعی که سیستم رفاهی هدفمند وجود دارد، یعنی اینکه یارانه‌ها فقط به گروه‌های معین تهیدست پرداخت می‌شود (مانند آمریکا) صف‌بندی و شکاف اجتماعی در آن شدت گرفته و این روند موجب شده است تا به «یارانه» برچسب کمک‌هزینه‌ بخورد که تنها به گروه‌های محتاج و نیازمند تعلق می‌گیرد. در چنین حالتی گروه‌های بزرگی که از یارانه محروم شده‌اند، حتی در صورت عدم نیاز به آن، به مخالفین فعال آن و حتی برنامه‌های رفاهی تبدیل شده‌اند. نکته کلیدی در بحث یارانه‌ها این است که هرچند دهک‌های بالایی نیازی به یارانه و یا امکانات رفاهی ندارند اما دریافت آن و برخورداری یکسان آنها از امکانات رفاهی موجب می‌شود که احساس همبستگی آنها با گروه‌های یارانه‌بگیر برقرار شود و آنها به طرفداران سیستم رفاهی سخاوتمند تبدیل شوند. به بیان دیگر، برخورداری همگان از یارانه نقدی موجب می‌شود تا زمینه رویگردانی و حتی مقاومت علیه سیستم توزیع ثروت در جامعه شکل نگیرد. چنین رویگردانی حتی می‌تواند موجب آن شود که رغبت عمومی به پرداخت مالیات کاهش یابد و گروه‌هایی که خارج از گردونه یارانه‌ها قرار می‌گیرند با انگیزه بیشتری به فرار مالیاتی روی بیاورند.

 با این حال تیم اقتصادی دولت قول داده است تا آخر سال نرخ تورم را با شش درصد کاهش به ۳۴% برساند. این یعنی هیچ راه میانبری یا معجزه ای در کار نیست. باید صبر کرد و راه غلط رفته را کم کم بازگشت.

تغییر سیاست‌های اقتصادی مشکل است و تغییر رویه‌های عوام پسند مشکلتر. به خصوص وقتی پای پول در میان باشد ممکن است تهدیدهایی به بار آورد. مردمی که عادت کرده اند اول هر ماه کارتشان را در خودپرداز وارد کنند و چند اسکناس بگیرند برایشان سخت است که دیگر نگیرند. قطع کردن این مزدهای بدون زحمت بدون شک برای دولت زحمت آفرین خواهد بود.


سوالات امتحان پایان دوره درس روش‌های کمی (موسسه MTI)

بدون نظر

با عرض پوزش از دوستان، سوالات زیر را دانلود نموده و از ۹ سوال به دلخواه به ۴ سوال پاسخ داده و تا تاریخ ۲۹ مهر ماه به ایمیل اینجانب ارسال نماییدو پس از ارسال ایمیل با پیام کوتاه به موبایل اینجانب اطلاع رسانی نمایید.

ایمیل: javanmardi_ehsan@yahoo.com

Soalat (57.3 KiB)

فایل ارائه درس مدیریت تولید و عملیات

بدون نظر

بخش اول

111 (5.5 MiB)

بخش دوم

1222 (1.8 MiB)

بخش سوم

133 (7.4 MiB)

اعلام نمرات پایان ترم

بدون نظر

دانشجویان عزیز نمرات پایان ترم را می توانید در بخش اعلام نمرات مشاهده نمایید.

در صورت داشتن هر گونه اعتراض لطفا فقط ایمیل بزنید. در صورت تماس تلفنی قطعا نمره شما کسر خواهد شد.

ممنونم!!!


فیلم آموزشی تئوری بازی‌ها

بدون نظر

ویدئو‌های آموزشی مربوط به تئوری بازی‌ها را در لینک‌های زیر میتوانید مشاهده کنید:

ویدئوی مفهوم بازی:       http://kelasedars.org/?p=1

ویدئوی عناصر تشکیل دهنده بازی: http://kelasedars.org/?p=80

ویدئو مفهدوم تعادل: http://kelasedars.org/?p=153

ویدئو تعریف رسمی از تعادل:  http://kelasedars.org/?p=282

در صورت علاقه سایر مطالب مربوط به تئوری بازیهای و مباحث پیشرفته تر آن را هم می توانید در لینک زیر مشاهده کنید:

 http://kelasedars.org


برگزاری دوره آمار مهندسی ویژه کنکور کارشناسی ارشد

بدون نظر

دوره آمار مهندسی ویژه کنکور کارشناسی ارشد مهندسی صنایع در آکادمی مپ برگزار می گردد.

این دوره ۷۲ ساعت می باشد. جهت اطلاعات بیشتر با موسسه تماس حاصل نمایید.


کارشناسی ارشد مهندسی صنایع

بدون نظر

فایل زیر اطلاعاتی را در خصوص کارشناسی ارشد مهندسی صنایع و گرایش‌های آن در اختیارتان قرار می‌دهد. این فایل مربوط به سمینار کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور است که در ۲۱ اردیبهشت ۹۰ خدمت دوستان ارائه گردید.

اطلاعات ارشد (2.8 MiB)

نکته اینکه اطلاعات مربوط به ظرفیت‌ها، از دفترچه ۱۳۹۰ آورده شده و احتمالا جهت سال ۱۳۹۱ ظرفیت‌ها بیشتر خواهند بود.

همچنین بر اساس دفترچه کنکور ۱۳۹۱، ظرفیت رشته‌ مهندسی صنایع در جداول زیر آورده شده است:

جدول ظرفیت رشته‌ مهندسی صنایع-صنایع (کد ۱۲۵۹)

گرايشروزانهشبانهروزانه آموزش محورشبانه آموزش محورپيام نورپيام نور آموزش محورمجازيغير انتفاعيبين الملليجمع كل
صنايع20887513163012010846633
مالي3815013000360102
لجستيك212000000023
نوآوري6200000008
ريلي4000000004
IT4000000004
جمع كل281106526163012014446774

جدول ظرفیت رشته‌ مهندسی صنایع-سیستم (کد ۱۲۶۰)

گرايشروزانهشبانهروزانه آموزش محورشبانه آموزش محورپيام نورپيام نور آموزش محورمجازيغير انتفاعي بين الملليجمع
بهره وري8446514326012014460565
سيستم13821020244509960407
آينده پژوهي74000000011
علوم تصميم2100120000033
جمع كل25071546561051202431201016

 

ضمناً بر اساس راهنمایی جناب مهندس کیخا دانشجویان رشته مدیریت هم می توانند اطلاعات و منابع و ضرایب کنکور و نمونه کارنامه گرایش های مختلف رو از مسیر زیر مشاهده کنند. برای این کار روی رشته مورد نظر کلیک کنند.
http://www.modir.ir
برای نمونه اطلاعات رشته مدیریت صنعتی:
http://www.modir.ir/arshad/info2.aspx